kırıklarını aldırdım kalbimin
zırhımı çıkarttım astım portmantoya
güzel vücutlar boş suratlar
benimse yenmiş tırnaklarım
titrek ellerim var
evet dedi
bende seni aldattım
bir kez de değil üstelik
çünkü beni çok kanattın
çok sevdiğim bir
YALANDIN
gönülçelen
gönülçelen
aynı anda utanmadan
hem kırıcı
hem kırılgan
yordun beni gönülçelen
biraz gerçek biraz yalan
hem yarabandım
hem yaram
bitsin artık gönülçelen